Biogram w trakcie opracowywania.

Informacje do biogramu zostały zebrane w ramach projektu „Szczecin – Ludzie Kultury w naszej pamięci” i zostaną przeanalizowane i uzupełnione na stronie najpóźniej do 20 listopada 2026 roku.

Zbigniew Abrahamowicz – architekt, urbanista i projektant, zaliczany do najważniejszych i najzdolniejszych architektów w powojennym Szczecinie, długoletni działacz Stowarzyszenie Architektów Polskich (SARP).

Na zdjęciu: Zbigniew Abrahamowicz, lata 60. XX w., fotografia zrekonstruowana na podstawie zdjęć bardzo niskiej jakości. Źródło: scr_ai_ps

Zbigniew Abrahamowicz, lata 80. XX w. Fotografia zrekonstruowana na podstawie zdjęć bardzo niskiej jakości. Źródło: scr_ai_ps

DATA i MIEJSCE URODZENIA: 2.10.1938 r., Chodorów (obwód lwowski, k. Lwowa)

DATA i MIEJSCE ŚMIERCI: 14.08.1990 r., Szczecin

MATKA: ...

OJCIEC: ...

RODZEŃSTWO: ...

ZWIĄZEK MAŁŻEŃSKI: ...

ŻONA: ...

DZIECI: ...

MIEJSCA ZAMIESZKANIA:

– Chodorów (wczesne lata),

– Gdańsk (okres studiów),

– Szczecin (od 1964 roku aż do śmierci)

DZIECIŃSTWO i NAUKA:

Urodził się niedługo przed wybuchem II wojny światowej na Kresach Wschodnich. Po wojnie rodzina przeniosła się na północ Polski. Studia na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej ukończył w 1964 r. Zaraz po otrzymaniu dyplomu przyjechał do Szczecina, z którym na stałe związał swoje życie osobiste i zawodowe.

WIERSZE:

Cechowała go wrażliwość na przyrodę i sztukę – pisał też wiersze, z których część dedykował Helenie Kurcyusz. 

PRACA: 

Przez ćwierć wieku pracował w Wydziale Architektury Urzędu Miejskiego w Szczecinie, był też projektantem w Miejskiej Pracowni Urbanistycznej. Działał w szczecińskim oddziale Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP), zasiadając w latach 1970–1973 w jego Zarządzie. Stowarzyszenie Architektów Polskich zostało założone w 1934 roku jako Stowarzyszenie Architektów Rzeczypospolitej Polskiej. W 1952 roku oficjalną nazwę skrócono do Stowarzyszenie Architektów Polskich, ale postanowiono zachować znany, tradycyjny skrót SARP. Dlatego w dzisiejszym skrócie litera R przypomina o dawnej, pełnej nazwie.

Został uznany za pioniera szczecińskiego nurtu postmodernizmu regionalnego oraz założyciela lokalnej szkoły budownictwa jednorodzinnego. Zaprojektowane przez niego budowle wpisały się w tkankę miasta i uznawane są dziś za klasyki powojennej architektury.

„Abrahamowicz posiadał niezwykłe wyczucie przestrzeni i potrafił nadać betonowym formom rzeźbiarski, wręcz organiczny wymiar.” — prof. Adam Szymski

Teatr Letni w Parku Kasprowicza, fot. 2005, SNW

DOROBEK (ważniejsze realizacje):

– Teatr Letni w Parku Kasprowicza (1972 r., współautorstwo: Lidia Uciechowska),

– kościół św. Krzyża przy ul. Wieniawskiego (1973 r. – pierwsza nowo wybudowana świątynia w powojennym Szczecinie),

– kościół św. Brata Alberta na szczecińskim Głębokim (1985 r.),

– kościół Najświętszego Zbawiciela w Rewalu (1974–1976),

– szczeciński Dom Aktora przy ul. Arkońskiej,

– monument na dawnym cmentarzu żydowskim

– kultowe karczmy: „U Anny” (Kliniska Wielkie)

– „Czarny Bawół” (koło Starego Czarnowa).

NAGRODY:

– Brązowa Odznaka SARP (1966 r.)

– Srebrna Odznaka SARP (1972 r.)

– Nagroda Wojewody Szczecińskiego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania kultury (1977 r.)

OSTATNIE MIEJSCE SPOCZYNKU: Został pochowany 18 sierpnia 1990 r. na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, kwatera 5 A, rząd 16, grób 2 I 1

UPAMIĘTNIENIA:

– 2026 – „SZCZECIN – LUDZIE KULTURY w naszej pamięci” – wystawa plenerowa w Bramie Głównej Cmentarza Centralnego w Szczecinie oraz e-wystawa. Realizacja projektu: Stowarzyszenie Nasze Wycieczki. Redakcja 31 biogramów oraz cyfrowa rekonstrukcja archiwalnych fotografii: Żaneta Maciejowska i Rafał Witkowski. Finansowanie: z 1,5% podatku przekazanego Stowarzyszeniu Nasze Wycieczki oraz z Małej Dotacji Gminy Miasto Szczecin – Wydziału Kultury. Źródła: Materiały tekstowe, archiwalne fotografie oraz aktualne zdjęcia pochodzą ze zbiorów instytucji kultury oraz Stowarzyszenia Nasze Wycieczki. Wszystkim serdecznie dziękujemy za pomoc w realizacji projektu.