W gmachu Muzeum Tradycji Regionalnych w Szczecinie przy ul. Staromłyńskiej 27 znajduje się dziedziniec, na którym pod szklanym dachem wyeksponowane są dwa ciekawe marmurowe posągi wyrzeźbione w wielkości ponadnaturalnej. Mojżesz jest kopią dzieła Michała Anioła, Fryderyk II Wielki dziełem Johanna Gottfrieda Schadowa, autora m.in. kwadrygi wieńczącej Bramę Brandenburską.

 

Szklany dach dziedzińca Muzeum Tradycji Regionalnych w Szczecinie, fot. 17.02.2018, SNW

 

Projekt przebudowy dziedzińca wraz z ustawieniem cennych posągów został współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu Państwa w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013. Otwarcie projektu miało miejsce w 2016 roku. Wcześniej dziedziniec nie był zadaszony i sporadycznie była tam prowadzona działalność kulturalno-gastronomiczna.

 

 

Na dziedzińcu Muzeum można również zobaczyć wykonane z piaskowca w latach 1725-1740 płaskorzeźby z nieistniejącej Bramy Parnickiej w Szczecinie. Autorem płaskorzeźb jest prawdopodobnie Bartolome Damart, ale wykonanie projektów przypisuje się też Gerhardowi Corneliusowi van Wallrawe, fot. 17.02.2018, SNW

 

Posąg Mojżesza został wyrzeźbiony na wzór renesansowego dzieła Michała Anioła (1475-1564). Oryginał i kopia są wykonane z marmuru. Oryginał powstał w latach 1513–1516 i znajduje się obecnie w bazylice św. Piotra w Okowach w Rzymie (Basilica di San Pietro in Vincoli a colle oppio). Kopia została ufundowana dla szczecińskiego Muzeum Miejskiego przez szczecińskiego przedsiębiorcę Alberta E. Toepffera i wykonana w latach 1909-1911 przez Bernharda Bleekera (1881-1968). Rzeźba przetrwała wojnę, a w 1948 roku wraz z pomnikiem Colleoniego została podarowana Warszawie i najpierw trafiła do Muzeum Narodowego, a potem do holu Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2014 roku Muzeum Narodowe w Szczecinie odkupiło rzeźbę i po konserwacji ustawiło na dziedzińcu Muzeum. Posąg przedstawia biblijną postać, proroka, kóry wyprowadził Izraelitów z niewoli egipskiej. Według Władysława Kopalińskiego (Słownik mitów i tradycji kultury) Mojżesz mógł być postacią historyczną żyjącą w XIII wieku przed naszą erą. 

 

Mojżesz. Dziedziniec Muzeum Tradycji Regionalnych w Szczecinie, fot. 17.02.2018, SNW

 

Michał Anioł wyrzeźbił Mojżesza z rogami z powodu błędnego pierwszego tłumaczenia biblii (bezpośrednio z hebrajskiego na łacinę) przez świętego Hieronima ze Strydonu. Przekład ten, znany jako Wulgata, funkcjonował przez ponad 1000 lat. Pomyłka w tłumaczeniu wynikała z faktu, iż słowo, które w języku hebrajskim oznacza blask, promieniowanie może również oznaczać wypuszczanie rogów, stąd błędne zinterpretowanie blasku jaki bił z twarzy Mojżesza.

 

Mojżesz. Dziedziniec Muzeum Tradycji Regionalnych w Szczecinie, fot. 17.02.2018, SNW

 

 

fragmenty biblii, Księga Wyjścia, 34, 29

  

Fryderyk II w mundurze wojskowym i płaszczu z gronostajów. Na piersi Order Czarnego Orła, którego dewizą było suum cuique (każdemu co mu się należy).

 

Pomnik Fryderyka II Wielkiego (1712-1786) został wyrzeźbiony w 1793 roku w białym marmurze z Carrary. Jest to pierwszy pomnik władcy Prus w przestrzeni publicznej (nie licząc pomnika ustawionego w 1792 roku w ogrodzie zamku Neuhardenberg). Rzeźbę wykonał Johann Gottfried Schadow (1764-1850). Budowa pomnika została zainicjowana przez pruskiego ministra spraw zagranicznych Ewalda Friedricha von Hertzberga. Kim był Fryderyk Wielki? Jakie dokonania i jakie jego poglądy sprawiły, że pamięta się o nim po ponad 250 latach? Na te pytania odpowiada książka "Fryderyk Wielki - brutalny wódz i subtelny filozof" Gilesa MacDonogha w przekładzie Macieja Nowaka-Kreyera, wydana w 2009 roku przez wydawnictwo Amber. 

 

 Fryderyk II Wielki. Dziedziniec Muzeum Tradycji Regionalnych w Szczecinie, fot. 17.02.2018, SNW

 

Regiment (krótka walcowata laska bez głowicy, będąca oznaką wyższych dowódców) wsparty jest o dwie księgi: Corpus Iuris Frid. (Księga praw Fryderyka) i Artes Pacis et Belli (Sztuka pokoju i wojny).

 

Pomnik króla pruskiego Fryderyka II Wielkiego odsłonięto 10 października 1793 przy Białym Placu Parad, przemianowanym później na Plac Królewski (obecnie Plac Żołnierza Polskiego), w miejscu gdzie obecnie stoi, widoczny na zdjęciu, czerwony gmach Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód (dawniej w budynku: Städtische Sparkasse Stettin, KW PZPR, Bank PKO SA).

 

W 1877 roku pomnik został przeniesiony do gmachu Sejmu Stanów Pomorskich (dzisiejsze Muzeum Narodowe przy ul.Staromłyńskiej 27), a na jego miejscu umieszczono brązową kopię wykonaną w Berlinie. W 1942 roku rzeźbę wywieziono do zamku w Swobnicy. W 1956 roku rzeźba wróciła do Szczecina mocno zniszczona. Renowację przeprowadzono w latach 2009-2011 dzięki współpracy polsko-niemieckiej. Po renowacji przez cztery lata stanowiła ekspozycję berlińskiego Muzeum Bodego (Staatliche Museen zu Berlin). W październiku 2015 roku wróciła do Szczecina i została umieszczona na dziedzińcu Muzeum Narodowego w Szczecinie. Kopia z brązu stoi w ogrodzie Muzeum Pomorskiego w Greifswaldzie.

 

Obok pomnika Fryderyka II Wielkiego umieszczona jest tablica informacyjna z wymienionymi sponsorami oraz dwa fragmenty oryginalnych płaskorzeźb z cokołu pomnika wykonane z marmuru karraryjskiego. Na cokole były cztery płaskorzeźby. Do naszych czasów nie zachowała się m.in. płaskorzeźba z wizerunkiem wzlatującego orła w koronie z piorunami w szponach symbolizującego panujący dom Hohenzollernów.

 

Płaskorzeźba z cokołu pomnika  Fryderyka II Wielkiego z przedstawieniem panopliów, tarczy z głową meduzy, hełmu z boginią zwycięstwa – alegoria militaryzmu i sztuki wojennej. 

 

Płaskorzeźba z cokołu pomnika  Fryderyka II Wielkiego z przedstawieniem wiązki rózg liktorskich, ksiąg, liry, gałązki wawrzynu, fletu, nut, liści laurowych, łuku, kołczanu i wijącego się węża stanowiącym - alegoria władzy i godności najwyższego urzędnika w państwie oraz sztuki pokoju.

  

Muzeum od strony pl. Żołnierza Polskiego, fot. 17.02.2018, SNW

 

Dziedziniec Muzeum znajduje się za bramą widoczną od strony pl. Żołnierza Polskiego, ale by dostać się do środka trzeba wejść przez wejście główne przy Staromłyńskiej 27. Zwiedzanie - w godzinach otwarcia Muzeum. Ceny biletów (jeden dzień w tygodniu za darmo), godziny otwarcia i aktualne informacje na stronie Muzeum

contentmap_plugin